نقش اول در فیلنامه زندگی شما کیست؟

قرآن داستان‌ ها را که نقل می ‌کند ملاک ارزش را در شئون گوناگون آن مشخص می ‌نماید، نوع مسایل ارزشی را هم در ضمن داستان ‌هایی نقل می‌ کند که نقش اول آن را زن به عهده دارد، هم در ضمن داستانی‌ هایی که نقش اول آن با مرد است.

در تمام سریال ها و فیلم هایی که ساخته می شوند همیشه فرد یا افرادی به عنوان نقش اول ایفای نقش می کنند که در جشنواره های مختلفی نیز قسمتی از جوایز به نفرات برتر نقش اول فیلم ها داده می شود... تا به حال به نقش اول زندگی خود توجه کرده اید؟ به نظر شما چه کسی در اکثر زندگی ها نقش اول را ایفا می کند؟

ادامه نوشته

خصوصیات و مصادیقی قرآنی از یک مادر نمونه

در روز مادران عزیز، بر آن شدیم تا خصوصیات و برخی مصادیق یک مادر نمونه را از منظر قرآن کریم بیان کنیم. ذکر این نکته خالی از لطف نیست که بیان و معرفی یک مادر نمونه، به این معنا نیست که ما به وظیفه ی خود در احسان به او پی ببریم، چرا که رعایت حقوق والدین و نیکی در حق آنان، طبق دستور و تعالیم اسلامی، برای هر مادری است و ایمان و یا کفر نیز در این احترام، خللی وارد نمی سازد.

غرض از بیان چنین بحثی، ارائه و روشن کردن مسیری است روحانی و متعالی برای تمامی مادران. که هرچه بیشتر نسبت به قبل در رشد و تکامل انسانی خود گام بردارند.

ادامه نوشته

حق الناسی که دو گناه را شامل می شود!!

امیر مؤمنان ـ علیه السلام ـ در وصیت به فرزندش فرمود: از محل تهمت بر حذر باش و دوری كن، همچنین از مجلسی كه به آن گمان بد برده می‌شود.(وسائل الشیعه، ج8، ص423) و به همین جهت است كه در اخبار و روایات تأكید شده كه مؤمنان باید از دوستی و هم نشینی با فساق و گناهكاران بپرهیزند زیرا رابطه داشتن با آنان موجب می‌شود كه مردم نسبت به مؤمنان بدبین و در نتیجه به آن‌ها تهمت بزنند.

نسبت ناروا به دیگران که ما بیشتر با تهمت آن را می شناسیم معصیت بزرگی است که در جامعه ی امروز ما متاسفانه رواج داشته و نقل محافل و مجالس است. اصلا یکی از موانع مهم عاقبت بخیری همین تهمت زدن و ارزش قائل نشدن برای آبروی دیگران است .

ادامه نوشته

حسرت هایی برای روزهای آخر سال

پدربزرگ ما که درس‌خوانده مکتب‌خانه بود در آنجا کلامی از مولایمان علی(علیه السلام) برایمان خواند. «الْفُرْصَةُ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ، فَانْتَهِزُوا فُرَصَ الْخَیْرِ.  فرصت ها همچون ابر در گذرند. پس فرصت‌هاى نیک را غنیمت بشمارید». امروز که یاد آن روزها افتادم، به خود گفتم که من تا به حال چه کردم؟ در سالی که گذشت، با خود چه کردم؟ چقدر از وقتم –که با هیچ طلا و نقره‌ و لعلی بازنمی‌گردد- را تلف کردم؟

چه دورانی بود! دلم برایش تنگ شده... هیچگاه محبت‌هایش را فراموش نمی‌کنم. دست نوازشی که بر سر ما می‌کشید... پدربزرگم را می‌گویم. خدا همه رفتگان را بیامرزد. بهار که نزدیک می‌شد، لحظه سال تحویل همه در خانه پدربزرگ جمع می‌شدیم و سر یک سفره می‌نشستیم. دلتنگ آن روزها هستم. روزهای خوب و خوشی بود. فارغ از غصه ‌ها و روزمرگی ‌ها، طبیعت زیبا و روح ‌نوازِ سوادکوه و بازی‌ های کودکانه ما. روزهایی که هیچگاه برنمی‌گردد. این خاصیت زمان است. بازگشتی در کار نیست! یاد آن روزی که پدربزرگ ما را صدا کرد. با شور و شوق به سوی او رفتیم. ما را نزد خود نشاند و چند کلام صحبتی کرد. از کودکی‌اش گفت. از نوجوانی و بعد از دوران جوانی...

ادامه نوشته

تحلیلی بر زندگی زاهدانه ی امیرالمؤمنین علیه السلام!

پیش از این با استناد به آیات و روایات ثابت شد که اسلام فقر را برنمی‌تابد و مبارزه جدی با این پدیدۀ شوم اجتماعی را در دستور کار دارد. راه‌کارهایی را هم برای آن تعریف کرده است که زکات و خمس و فراتر از این دو، قراردادن حقی برای نیازمندان در دارایی توانگران بخشی از آن است. و اگر روایاتی، فقر را ستایش کرده‌اند با چشم‌پوشی از اعتبار سندی آنها، مراد از فقر در این گونه روایات، فقر مطلق نیست؛ بلکه فقر با قید خاص یا معنای ویژه‌ای است که سبب می‌شود بین این روایات با روایات پیش‌گفته تعارضی وجود نداشته باشد.

اکنون این پرسش مطرح است که اگر فقر(زندگی فقیرانه و جامعه‌ای عقب‌ماندۀ اقتصادی)، مورد نفرت اسلام است؛ پس چرا امام امیرالمؤمنین(علیه السلام) زندگی فقیرانه‌ای داشت؟ با اینکه می‎توانست زندگی مرفهی داشته باشد و یا دست‌کم در سطح متوسط جامعه زندگی کند. چه بسا عده‌ای همین سبکِ از زندگی را به پیروی از آن حضرت برگزیده‌اند و به هیچ‌وجه هم حاضر به دست برداشتن از آن نیستند. به این ترتیب، مقدسانهْ خود و خانواده‌شان را به زحمت انداخته‌اند.

ادامه نوشته

معامله ای از جنس بُرد بُرد

این روزها، واپسین روزهاییست که از زمستان سرد و خشن باقی مانده است. فصلی که به تعبیر قرآن، زمین در آن خشک و مرده به نظر می رسد و وقتی این فصل قطرات باران را به زمین انفاق می‌کند، تَنَش را به جنبش در آورده، اَسباب رویش گونه‌های بی‌شماری از گیاهان بَهجَت‌آفرین را فراهم می کند. (حج:5)

انفاق معامله ای از جنسِ بُرد بُرد

براستی که انفاق، بالندگی و رویش را به همراه دارد. اگر با دقت بنگریم، در‌می‌یابیم که پیشه‌ی‌ تمام هستی از دریا و صحرا، از کوه و دشت و پرنده و چرنده، بخشش و گشاده دستی است. اگر بذل‌های بی دریغ موجودات عالم به یکدیگر نمی بود گویی چوبی لای چرخ هستی رفته و آن را از حرکت باز می داشت.

ادامه نوشته