خدایا هوای ما را داشته باش

دعا کردن تنها این نیست که انسان کتاب دعا را بردارد و زیارت عاشورا، دعای کمیل، ندبه و جامعه کبیره بخواند؛ نه این چنین نیست، همین که انسان بگوید «خدا هوای ما را داشته باش» کفایت می کند.

خداوند متعال « رحمن و رحیم» است، رحمان در بردارنده عام چه مسلمان و چه کافر و رحیم در بردارنده خاصه و تنها برای مسلمانان و مۆمنان است.

خداوند متعال در این دنیا بیش از مۆمنان به کافران اجازه بهره مندی از لذت های دنیایی را می دهد؛ چرا که خود فرموده «إنًّما نُملِی لَهُم لِیَزدادُ وا إثماً» ما به کفار مهلت می دهیم تا کفر خود را بیشتر کنند اما در عین حال مۆمنان را در رنج و عذاب و امتحان قرار می دهیم تا میزان رتبه آنها در بهشت را ارتقا دهیم.

 امام علی(علیه السلام) در این آیه بیان می کند که دنیا از آن برگ جویده ای که در دهان ملخ بوده بی ارزش تر است؛ پس ای مۆمنان بدانید و یقین کنید که دنیا فانی بوده و گذرا است، و مبادا برای استفاده از لذت ها و خوشی های زود گذر آن خود را به گناه بیاندازید.

ادامه نوشته

به شیوه حضرت یوسف (علیه‌السلام) دعا کنیم!

جزء سیزدهم قرآن کریم که از آیه 53 سوره یوسف علیه السلام آغاز و به پایان سوره مبارکه ابراهیم علیه السلام ختم می شود ، در بردارنده آموزه ها و پیام های روح افزای الهی است که این نوشته تعدادی از آنها را نقل می کند.

جمال یوسف علیه السلام

در اینکه چهره یوسف علیه السلام زیبا بود حرفی نیست؛ همان چهره ای که وقتی زنان دیدند ، دست خود را به جای میوه بریدند و گفتند:

حَاشَ لِلّهِ مَا هَـذَا بَشَرًا إِنْ هَـذَا إِلاَّ مَلَكٌ كَرِیمٌ ؛منزه است خداوند، این بشر نیست، این جز فرشته‏اى بزرگوار نیست.[1] اما آنچه او را یوسف قرآن کرد صفات اخلاقی فوق العاده او بود؛ نه چهره دلربایش.

جمال یوسف علیه السلام در این است که در تمام این آمد و شدها هیچ گاه آن ظلمی را که برادران جفاکار در حقش کردند ، به رویشان نیاورد و همواره از خدا و لطف و رحمت بی انتهایش سخن گفت.

ادامه نوشته

اهمیت دعا در قرآن

براتون چند مثال از کلام خدا در قرآن می آورم تا بدانید خدا چه اهمیتی به دعا می دهد و مگر می شود با این همه اهمیت خدا آنرا استجابت نکند .و چون بندگان من از تو سراغ مرا می گیرند بدانند که من نزدیکم و دعوت دعا کنندگان را اجابت می کم البته در صورتی که مرا بخوانند پس باید که آنان نیز دعوت مرا اجابت نموده و باید به من ایمان آورند تا شاید رشد بیابند .(186 بقره) بگو اگر دعای شما نباشد پروردگار من به شما اعتنایی ندارد .( 77 فرقان) و پروردگارتان فرمود: مرا بخوانید تا دعای شما را مستجاب کنم، که آن کسی که از عبادت من استکبار می کنند به زودی خوارو ذلیل به دوزخ در می آیند.(60 مومن) همه این آیات دلالت دارد بر اینکه انسان دعائی غریزی و در خواستی فطری دارد، که به زبان فطرتش از پروردگارش حاجت می خواهد، چیزی که هست در هنگامی که غرق نعمت و رفاه است، دلش به اسباب وابسته است و آن اسباب را شریک خدایش می گیرد و امر بر او مشتبه شده، خیال می کند که از پروردگارش چیزی نمی خواهد و دعایی نمی کند، چون هر چه باشد بالاخره انسانی دارای فطرت است و خلقت و فطرت خدا در افراد اختلاف و دگرگونی نمی پذیرد .

دلايل عدم استجابت دعا

پرسش:
چرا دعاها و راز و نيازهاي برخي افراد به مقصد اجابت نمي رسد؟ لطفا به نحو اجمال دلايل آن را بيان كنيد.
پاسخ:
با عنايت به تأكيدات شارع مقدس، آيات و روايات فراواني مؤمنان را براي رفع حوائج و خواسته هايشان به دعا و نماز توصيه كرده اند، چرا برخلاف اين توصيه، انتظار مورد نظر از اين ادعيه برآورده نشده و به مقصد اجابت نمي رسد و چه بسيارند راز و نيازهايي كه نيازها و حوائج مورد نظر را رفع نمي كنند؟! به طور كلي دلايل عدم استجابت دعا را در حدي كه مربوط به بحث رزق و روزي است به نحو اجمال ذيلا مطرح مي كنيم:
1- مخالفت با حكمت خداوند
در عين حالي كه انسان ها موظف به دعا كردن و استفاده از اين وسيله معنوي اند و اثربخشي دعا جزء تقديرات خداوند است، اما گاهي اجابت نشدن دعا نيز جزء تقديرات الهي است. كارگردان امور جهان تنها خداوند است كه مقررات حكيمانه او در قالب مقدرات، كار جهان را به سامان مي رساند. دعاها و خواسته هايي كه در چارچوبه حكمت و تدبير فراگير او جاي مي گيرند، جامه عمل مي پوشند، اما دعاها و خواسته هايي كه خارج از اين چارچوبند باز هم براساس تقديري از تقديرات او، ناتوان از تحقق وقوع اند. بنابراين دعا حكمت و مصلحت الهي را نمي تواند تغيير دهد. امام سجاد(ع) در صحيفه سجاديه دعاي سيزدهم خطاب به خداوند مي فرمايد: يا من لاتبدل حكمت الوسايل. اي كسي كه حكمت تو، با وسايل تغيير نمي كند.
2- دعاي بدون پشتوانه عملي
از جمله دعاهايي كه برخلاف حكمت خداوند است، دعايي است كه بدون پشتوانه عملي و تلاش و كوشش متناسب باشد. در واقع گويي آن دعا جايگزين كار و تلاش شده باشد، كه يقينا بي تأثير است و آثار عملي بر آن مترتب نخواهد شد و به استجابت نخواهد رسيد. امام صادق(ع) در اين زمينه مي فرمايد:

ادامه نوشته